Навадворскі яслі-сад
231983, Гродзенская вобл., Аг. Новы Двор, вул. 1 Мая, 10а, тэл. 8-01513-22167

Бацькам

Паважаныя бацькі!
Дзяржаўная ўстанова адукацыі “Новодворский яслі-сад» працуе з 7.30 да 18.00 па будніх днях.
У адпаведнасці з рэжымам дня ў інтэграваную групу прыём дзяцей ажыццяўляецца з 7.30 да 8.30.
Нагадваем Вам, што своечасовы прыход дзіцяці ва ўстанову дашкольнай адукацыі і выхад – неабходная ўмова правільнай рэалізацыі адукацыйнай праграмы.
Выхадныя дні:
Субота, нядзеля і агульнадзяржаўныя святы.
Аб немагчымасці прыходу дзіцяці ў дзіцячы сад па хваробе ці іншых уважлівых прычынах або пра дзень выхаду дзіцяці ў дзіцячы сад пасля доўгай адсутнасці неабходна паведаміць у дашкольную ўстанову па тэлефоне 22-167.
Ва ўстанове дашкольнай адукацыі арганізуюцца платныя паслугі – «Габеленчык»
Кіраўнік выхавальнік без кваліфікацыйнай катэгорыі, Ермаковіч Н.І.
Час правядзення чацвер, 15.30

Паважаныя бацькі.
Установа дашкольнай адукацыі прапануе адукацыйную паслугу, групу кароткачасовага знаходжання "Матчына школа". Група ствараецца для педагагічнай падтрымкі дзяцей ад нараджэння да трох гадоў і дапамогі бацькам у выхаванні дзяцей.
Гэта група сумеснага знаходжання дзяцей і бацькоў. Функцыянуе ў гнуткім рэжыме: 2-3 разы ў тыдзень, 2-3,5 гадзіны ў тыдзень, у залежнасці ад запытаў бацькоў.
Аплата за харчаванне складае ў дашкольнай установе - 2.61 руб. за адзін дзень знаходжання дзіцяці ва ўстанове дашкольнай адукацыі, ажыццяўляецца да 25 чысла кожнага месяца.
Пастаноўка на ўлік і выдача накіравання для паступлення ва ўстанову дашкольнай адукацыі ажыццяўляецца аддзелам адукацыі Свіслацкага райвыканкама.
Дакументы для вызначэння дзіцяці ў дзіцячы сад:
- заява;
- напраўленне;
- копія пасведчання аб нараджэнні;
- копія пашпарта законнага прадстаўніка;
- медыцынская даведка
Кіраўніку___________________________
____________________________________
(назва ўстановы адукацыі)
____________________________________
____________________________________
(прозвішча, ініцыялы кіраўніка)
(ад)_________________________________
(прозвішча і ініцыялы аднаго з законных прадстаўнікоў)
____________________________________
(адрас)
____________________________________
кантактны тэлефон:__________________
____________________________________
(хатні, працоўны, мабільны тэлефон)

ЗАЯВУ
Прашу залічыць майго(маю) сына (дачку)___________________________
( прозвішча, уласнае імя, імя па бацьку)
________________________________________________ года нараджэння,
(дата нараджэння)
які пражывае па адрасе:__________________________________________
____________________________________групу, з____ да____ гадоў, з беларускай мовай навучання, з рэжымам работы 10,5 гадзін.
Са Статутам установы азнаёмлены(а).
Абавязуюся забяспечваць умовы для атрымання адукацыі і развіцця майго дзіцяці, паважаць гонар і годнасць іншых удзельнікаў адукацыйнага працэсу, выконваць патрабаванні ўстаноўчых дакументаў, правілаў унутранага распарадку для воспитьанников, а таксама выконваць іншыя абавязкі, устаноўленыя актамі законодательстава ў сферы адукацыі, лакальнымі нарматыўнымі прававымі актамі ўстановы адукацыі.

Да заявы прыкладаю:
(патрэбнае падкрэсліць)
Накіраванне ва ўстанову
Медыцынскую даведку аб стане здароўя дзіцяці
Заключэнне врочебно-кансультацыйнай камісіі
Заключэнне дзяржаўнага цэнтра карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі.

«______» _______________ 20____ г._____________________ / ________________________________ /
(дата) (подпіс) (расшыфроўка подпісу)

Ва ўстанове дашкольнай адукацыі функцыянуе інтэграваная група пункт карэкцыйна-педагагічнай дапамогі (далей-ПКПД), які заснаваны на базе дзяржаўнай установы адукацыі «Навадворская сярэдняя школа Свіслацкага раёна».
Асноўнай мэтай дзейнасці інтэграванай групы і ПКПД з'яўляецца аказанне карэкцыйна-педагагічнай дапамогі выхаванцам, якія маюць парушэнні ў развіцці вуснага і пісьмовага маўлення.
Напрамкі работы:
карэкцыя гукавымаўлення;
фарміраванне лексіка-граматычных уяўленняў;
развіццё звязнага маўлення;
развіццё псіхічных працэсаў (увагі, памяці, мыслення).
Галоўныя задачы:
ажыццяўляць паглыбленае псіхолага-педагагічнага абследаванне дзіцяці з мэтай вызначэння аптымальных шляхоў аказання карэкцыйна-педагагічнай дапамогі;
ствараць неабходную карэкцыю - якая развівае асяроддзе для забеспячэння індывідуальна-арыентаванай педагагічнай дапамогі дзецям па выпраўленні або паслабленні наяўных парушэнняў;
фарміраваць агульныя здольнасці да вучэння з мэтай забеспячэння выканання дзецьмі адукацыйных стандартаў на ўзроўні дашкольнай адукацыі;
павышаць узровень інтэлектуальнага развіцця дзяцей за кошт развіцця псіхічных працэсаў, фарміравання пазітыўнай матывацыі да вучэбнай дзейнасці, рэгуліравання функцый самакантролю ў дзяцей;
кансульціраваць педагогаў установы адукацыі, законных прадстаўнікоў дзяцей па пытаннях індывідуалізацыі навучання і выхавання.
Дасягненню пастаўленых задач спрыяюць гульнявыя формы работы, падбор даступнага займальнага матэрыялу, выкарыстанне элементаў сучасных тэхналогій. Усё гэта дазваляе дзецям з асаблівасцямі псіха-фізічнага развіцця паспяхова авалодваць навучальнымі праграмамі, адчуваць сябе камфортна ў яслях-садзе.
Залічэнне ў інтэграваную групу ажыццяўляецца загадам загадчыка ўстановы адукацыі на падставе наступных дакументаў:
-заключэнне цэнтра карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі;
- заява законнага прадстаўніка выхаванца.
Адлічэнне з інтэграванай групы, ПКПД ажыццяўляецца загадам кіраўніка ўстановы адукацыі на падставе спісу навучэнцаў, складзенага па выніках абследавання дзяцей настаўнікам-дефектологом і спецыялістамі Цкрнір і зацверджанага дырэктарам Цкрнір. Адлічэнне можа ажыццяўляцца па наступных прычынах:
-выпраўленне парушэнняў фізічнага і (або) псіхічнага развіцця;
-змена месца жыхарства;
-пераход у іншую ўстанову адукацыі;
-адмова законных прадстаўнікоў вучня з АПФР ад карэкцыйна - педагагічнай дапамогі.
Настаўнікам-дэфектолагам праводзяцца карэкцыйныя заняткі індывідуальна, з групай або падгрупай выхаванцаў. Напаўняльнасць групы складае 5-6 чалавек, падгрупы 2-4 чалавекі.
Абследаванне і размеркаванне па групах праводзіцца настаўнікам-дэфектолагам ПКПД у перыяд з 1 па 15 верасня бягучага навучальнага года.
Аб'ём карэкцыйна-педагагічнай дапамогі, форму правядзення заняткаў для кожнага дзіцяці настаўнік-дэфектолаг вызначае самастойна па выніках вывучэння індывідуальна-тыпалагічных асаблівасцяў выхаванцаў.
Заняткі праводзяцца ў перыяд з 16 верасня па 25 мая.
Штодзённая колькасць заняткаў, іх працягласць і паслядоўнасць вызначаюцца раскладам заняткаў, які складаецца з улікам патрабаванняў санітарных норм, правіл і гігіенічных нарматываў і зацвярджаецца загадчыкам установы адукацыі. Працягласць заняткаў у ПКПД вызначаецца індывідуальнымі і ўзроставымі асаблівасцямі выхаванцаў.
Сістэма работы па аказанні карэкцыйна-педагагічнай дапамогі накіравана на выпраўленне (кампенсацыю) індывідуальных парушэнняў, у прыватнасці, выпраўленне парушэнняў вуснай і пісьмовай мовы, папаўненне прабелаў папярэдняга навучання, актывізацыю пазнавальнай дзейнасці, пераадоленне негатыўных асаблівасцяў эмацыйна-асобаснай сферы, нармалізацыю вучэбнай дзейнасці.
Заняткі праводзіць настаўнік-дэфектолаг другой кваліфікацыйнай катэгорыі Ботвич Уладзімір Уладзіміравіч у спецыяльным кабінеце, абсталяваным усім неабходным для прадукцыйных і цікавых заняткаў.
Графік работы настаўніка-дэфектолага
Панядзелак 08.35-10.40
Аўторак 09.00-11.50
Серада 09.55-11.45
Пятніца 09.55-11.45
Правядзенне кансультацый
Для законных прадстаўнікоў: першая серада месяца.
Для педагагічных работнікаў: першы чацвер месяца.
Кабінет настаўніка-дэфектолага ўмоўна падзелены на функцыянальныя зоны: вучэбную, інфармацыйную, гульнявую, зону рэлаксацыі, сэнсарную, працоўнае месца настаўніка-дэфектолага, зону карэкцыі гукавымаўлення, зону тэхнічных сродкаў навучання.
Створаныя ўмовы для дзяцей, пры якіх яны праяўляюць самастойнасць у выбары гульнявога і вучэбнага матэрыялу, зыходзячы з іх патрэб, інтарэсаў, магчымасцяў і дзе дзіця не толькі засвойвае матэрыял, але і адпачывае.
Асноўнае прызначэнне вучэбнай зоны – арганізацыйнае і метадычнае забеспячэнне карэкцыйна-педагагічнага працэсу, якое прадугледжвае наяўнасць метадычнай літаратуры, вучэбна-метадычных комплексаў, дыдактычнага і раздатачнага матэрыялу, а таксама мэблі.
У зоне карэкцыі гукавымаўлення праводзіцца работа па развіцці маўленчага дыхання, фарміраванні артыкуляцыйных укладаў парушаных гукаў. Для ажыццяўлення дадзенай работы маецца спецыяльна абсталяванае месца (вялікае люстэрка і індывідуальныя люстэркі, парта на два пасадкавых месцы, дыдактычныя дапаможнікі і глядзельныя апоры для правядзення артыкуляцыйнай гімнастыкі).
Гульнявая зона спрыяе развіццю рухальнай актыўнасці дзяцей і рытмапластыкі, арыенціроўцы ў схеме ўласнага цела. У гэтай зоне размешчаны настольна-друкаваныя гульні і цацкі. Іх разнастайнасць дазваляе дзецям выбраць для сябе больш цікавую і жаданую гульню.
Зона сэнсарнага вопыту спрыяе забеспячэнню сацыяльнага развіцця дзяцей з дапамогай фарміравання ўяўленняў аб фізічных якасцях прадметаў і з'яў. Для аснашчэння выкарыстаны гульні і дапаможнікі, якія спрыяюць развіццю тактыльнай адчувальнасці пальцаў рук, дыдактычныя дапаможнікі для фарміравання ўяўленняў аб форме, колеры, памеры, велічыні, часе.
Працоўнае месца настаўніка-дэфектолага абсталявана неабходнай мэбляй для працы з дакументацыяй і правядзення кансультацыйнай работы.
Зона тэхнічных сродкаў навучання прызначаная для забеспячэння карэкцыйна-педагагічнага працэсу дапаможнымі сродкамі навучання і абсталявана ноўтбукам.

НАСИЛИЕ В СЕМЬЕ. ПРИЧИНЫ И ПОСЛЕДСТВИЯ

Проблема насилия в семье…
Готовы ли мы признать этот факт или нет, но насилие в рамках детско – родительских или супружеских отношений существует повсеместно, в разных странах и культурах. Именно женщины и дети чаще всего становятся жертвами изощренного насилия в семье.
Семейное насилие — это повторяющийся с увеличением частоты цикл физического, сексуального, словесного, психологического и экономического оскорбления и давления по отношению ксвоим близким с целью обретения над ними власти и контроля.
Суть любого насилия – это стремление максимально унизить жертву, поскольку только таким способом тот, кто проявляет насилие, может на время почувствовать себя «выше». Насилие (семейное насилие, в частности) является только отражением общемировых тенденций.
Напряженность жизни, бездуховность, стрессы, социальная неустроенность, утрата ориентиров и семейных ценностей, возросшая алкоголизация... Все это в значительной степени формирует благодатную почву для возникновения той или иной формы насилия.
Насилие – это не только физическая, грубая сила, как принято считать, но и более изощренные, психологические формы воздействия. Социологические данные о распространенности насилия в семье, по сути, не соответствуют действительности, и явно занижены, поскольку эта проблема редко выносится из семьи. Кроме того, семейное насилие имеет место не только в социально неблагополучных семьях.
Эта проблема характерна для всех социальных слоев населения, но социально неблагополучные семьи она затрагивает чаще.
Выделяют несколько форм насилия:
1) физическое насилие - преднамеренное нанесение физических повреждений различной степени тяжести; побои, ограничения в еде и сне, вовлечение в употребление алкоголя и наркотиков и т.п.;
2) сексуальное насилие - преднамеренное манипулирование телом человека как сексуальным объектом; вовлечение в проституцию, порнобизнес и т.п.;
3) психологическое насилие (поведенческое, интеллектуальное, эмоциональное и проч.) - преднамеренное манипулирование человеком (ребенком или взрослым) как объектом, игнорирование его свободы, достоинства, прав, и приводящее к различным деформациям и нарушениям психического развития.
4) экономическое насилие - это контроль над финансовыми и иными ресурсами семьи, выделение жертве денег на «содержание», принуждение к вымогательству, запрет на получение образования и/или трудоустройство, намеренная растрата финансовых средств семьи с целью создания напряженной обстановки.
Именно психологическое насилие является «ядром» насилия, его исходной формой, на основе которого может возникнуть физическое и сексуальное насилие.
Психологическое насилие является самой распространенной формой семейного насилия и включает в себя различные формы: угрозы, унижения, оскорбления, чрезмерные требования, чрезмерная критика, ложь, запреты негативное оценивание, фрустрация основных нужд и потребностей, изоляция.
Все эти формы воздействия на человека носят выраженный деструктивный характер и приводят к утрате доверия к себе и миру, беспокойству, тревожности, нарушениям сна и аппетита, депрессии, агрессивности, угодливость, низкой самооценке.
Возрастает склонность к уединению, формируются суицидальные наклонности и может возникнуть личностная психопатология различной этиологии - наркотические зависимости, булимия, анорексия, соматические и психосоматические заболевания - язва желудка, аллергии, избыточный вес, нервные тики.
Дети и подростки, ставшие свидетелями домашнего насилия, перенимают гендерную модель поведения и воспроизводят её в следующем поколении. Наблюдается высокий риск криминального поведения (80 % склонны к преступлениям, 40 % — к жестоким).
В психологической науке выделяют несколько моделей насилия в семье, к которым предрасполагают такие факторы как низкая самооценка, алкоголь, наркотики, проблемы коммуникации, социальная изолированность, социальные, психологические и психиатрические проблемы, депрессивность, отсутствие самоконтроля, суицидальные наклонности, агрессивность, ранняя беременность матери, потеря ребенка и детей, физические и психические недостатки.
К внешним (социальным) факторам насилия относятся: бедность, низкий уровень дохода, безработица, социальная изоляция и закрытость семьи, перенаселенность, низкий образовательный и культурный уровень.
Особенность насилия в семейном контексте - и для насильника, и для жертвы - состоит в необходимости продолжать общение, которое становится крайне болезненным, сохранять и поддерживать систему межличностных взаимоотношений.
Синдром посттравматического стресса возникает в ответ на совершенное насилие и проявляется спектром таких симптомов как: навязчивые воспоминания и сны; повышенная тревожность; скрытность и стремление к одиночеству; снижение эмоциональности; склонность к депрессии и употреблению наркотических средств; немотивированная жестокость, агрессивность, агрессия, направленная на себя; суицидальные тенденции.
Для того, чтобы преодолеть последствия семейного насилия и выйти из ситуации посттравматического стресса, нужна профессиональная помощь психологов и психотерапевтов.
Человеку необходимо осознать себя либо в качестве жертвы, либо в качестве насильника, осознать свой психотравмирующий опыт, внутренне принять его и выразить, примиряясь с прошлым. Этот шаг является крайне важным для избавления от душевных страданий. Он помогает освободиться от бремени разрушительных переживаний, чувства вины и помогает строить свою жизнь более конструктивно.
Информация к размышлению:
две трети умышленных убийств обусловлены семейно-бытовыми мотивами;
ежегодно около 14 тысяч женщин погибает от рук мужей или других близких;
до 40 % всех тяжких насильственных преступлений совершается в семьях.
Насилие в семье – широко распространенное явление. При этом виде насилия один человек, состоящий в интимных, или семейных отношениях, проявляет физическое, сексуальное или психологическое насилие в отношении своего партнера.
Насилие в семье увеличивает число неблагополучных семей, приводит к разводам, лишению родительских прав, росту детской преступности, суициду, убийству близкого человека, причиняет вред здоровью.
Согласно данным исследования полицию информировали о самых тяжких случаях насилия только 10% пострадавших женщин.
Почти каждый второй случай насилия кончается для женщины нанесением телесного повреждения и в большинстве случаев насильник остается безнаказанным.
Как правило, многие факты насилия в отношении женщин остаются не зафиксированными и в реальности их существенно больше, чем показывает статистика.
Каждый третий случай насилия в семье происходит с применением оружия.
Каждая пятая женщина, подвергшаяся насилию в семье или побоям – беременна
Домашнее насилие – это система угрожающего, обижающего и насильственного поведения, направленная на установление полного контроля и власти над жертвой. Такое поведение не является единичным случаем, оно повторяется вновь и вновь.
Насилие классифицируется как «домашнее» в том случае, когда преступник и его жертва:
состоят в официальном браке
состоят в гражданском браке
состояли в браке в прошлом
родственники по крови (родители и дети, брат и сестра: родные или двоюродные и т. д.)
родственники по линии мужа или жены
Почему жертва остается?
ДЕТСТВО ЖЕНЩИН, ПОДВЕРГАЮЩИХСЯ ИЗБИЕНИЯМ: возможно, насилие было обычным делом в семье, в которой она выросла: отец бил мать, братья и сестры били друг друга.
ЭКОНОМИЧЕСКАЯ ЗАВИСИМОСТЬ: экономическая безопасность для себя и своих детей, ограниченная помощь со стороны государства; не может заработать столько же, сколько и мужчина: тот, кто избивает, контролирует деньги
СТРАХИ ЖЕНЩИН, ПОДВЕРГАЮЩИХСЯ НАСИЛИЮ:
Не существует способа защитить себя, даже в том случае, если придет полиция и арестует его. Женщина уверена: если донесет на него, то он отомстит ей или причинит вред тому, кто ей дорог, или чему-нибудь, что является ценным для нее (детям, домашним животным и т. д.). Она приносит себя в жертву ради спокойной жизни других.
Если она донесет на него, то муж потеряет работу
Никто ей не поверит
Может потерять своих детей, так как суд решит, что она не смогла остановить насилие в семье или суд передаст опеку над детьми мужу
Боится, что от нее отвернутся люди. Особенно это актуально для маленьких городков, этнических или строгих религиозных сообществ.
Может остаться человеком без документов, незаконно проживающей иностранкой
Она может быть лесбиянкой, представителем этнического меньшинства и по этой причине бояться несправедливого обращения
В некоторых культурах люди остерегаются полиции, службы социальной помощи и представителей правительственных структур
Она не просит о помощи либо из-за самолюбия, либо из-за незнания о существовании системы, которая способна их защитить
ИЗОЛЯЦИЯ ЖЕНЩИН, ПОДВЕРГШИХСЯ НАСИЛИЮ:
Тот, кто ее избивает, может разрушить все другие ее взаимоотношения
Изоляция поддерживает веру в его всемогущество
Может не знать о существующих службах
Представители медицинских служб не собирают точную информацию о характере повреждений
Люди и представители соответствующих служб устали помогать женщинам, которые пытаются уйти из семьи, но пока не смогли этого сделать
Сохранение секрета означает, что нет людей, которые могли бы помочь ей или то, что супружеская пара обнаруживает, что отношения, основанные на насилии — это серьезная проблема
ЧТО ДУМАЕТ ЖЕНЩИНА, ПОДВЕРГАЮЩАЯСЯ НАСИЛИЮ, О ТОМ, КТО ЕЕ ИЗБИВАЕТ:
Что она до сих пор любит его и зависит от него эмоционально
Только она одна может помочь ему разрешить его проблемы, избавиться от алкогольной зависимости и депрессии
Она убеждена, что как только он перестанет пить или принимать наркотики, он престанет глумиться над ней
Причины того, что жертва не прекращает своих отношений с лицом, допускающим акты домашнего насилия, многочисленны и различны в каждом отдельном случае. Существует миф о том, что жертва может легко разорвать эти отношения, если захочет, и партнер даст ей уйти, не прибегая к насилию как к средству ее удержания.
Жертвы домашнего насилия называют в качестве основной причины того, что они не пытаются уйти от своего мучителя, реальный страх перед эскалацией насилия. Из предыдущего опыта жертва часто знает, что как только она пытается воспользоваться чьей-то помощью, интенсивность насилия возрастает. Исследования показывают, что при разрыве жертвой отношений насилие часто возрастает. Лицо, допускающее акты домашнего насилия, может постоянно говорить своей жертве, что она никогда не избавится от него. На основе своего опыта, когда она пыталась освободиться от него, жертва верит таким утверждениям. Иногда такое лицо выслеживает жертву или отбирает у нее детей в попытке вернуть ее. С этой же целью он может воспользоваться помощью родственников или друзей.
Кроме страха, к причинам того, что жертвы не разрывают отношений с партнером, относятся:
отсутствие реальных альтернатив в том, что касается трудоустройства и финансовой помощи, особенно для жертв с детьми (часто финансы находятся под контролем преступника);
отсутствие жилья, которое жертва может себе позволить, и которое стало бы надежной защитой для жертвы и ее детей;
иммобилизация в результате психологической и физической травмы (травмированные лица часто не могут мобилизовать все огромные силы, необходимые для прекращения отношений и начала новой жизни для себя и своих детей, особенно в период непосредственно после травмы);
культурные и семейные ценности, призывающие к сохранению семьи любой ценой;
партнер, психологи, суды, священники, родственники и т. д., которые убеждают жертву, что она сама виновата в насилии и что она может остановить его, подчинившись требованиям партнера.
Общие черты поведения женщины, проживающей отдельно от агрессора
Поддерживает или даже инициирует контакты с агрессором после расставания
Идет на риск, не смотря на опасность ситуации
Предупреждает агрессора о действиях полиции, направленных против него
Навещает агрессора вместе с детьми
Продолжает иметь половые контакты с агрессором, не смотря на развод или распоряжение суда
Возвращается к агрессору, не смотря на его поведение, часто угрожающее жизни жертвы.
Мифы и реальность о домашнем насилии
1. Домашнее насилие, частное дело каждой семьи. Почему мы должны указывать людям, как им жить?
Этот миф может быть выгоден насильнику, вряд ли жертве. Иногда насилие приводит к смертельным исходам. Женщины или другие члены семьи, страдающие от различных видов насилия, часто скрывают, что с ними поступают жестоко. Это происходит не только из-за боязни ухудшить свое и без того сложное положение или страха стать объектом всеобщего обсуждения, а часто и осуждения. Это подрывает их веру в возможность защиты себя и в изменение своего бедственного положения.
2. Женщины и дети подвергаются насилию, потому что они плохо себя ведут.
Никто не заслуживает того, чтобы быть избитым. В случае возникновения конфликта есть масса способов его разрешения. Очень важно показать жертвам насилия: то, что случилось с ними не их вина. Наказан должен быть тот, кто совершал насилие.
3. Женщина сама дает повод для насилия, особенно для сексуального.
Этот миф широко распространен, и он может быть защитой для насильника. Жертва может чувствовать себя виноватой в том, что с ней произошло, но она никогда не хотела быть изнасилованной.
4. Домашнее насилие встречается только в семьях с низким уровнем жизни, где женщины мало образованы, не имеют высшего образования.
Опыт показывает, что избивают и женщин, делающих блестящую карьеру, и простых работниц, и домохозяек. Профессия и деловые успехи женщин не влияют на поведение их партнеров. Гендерное (половое) неравенство приводит к тому, что избиваемыми чаще всего оказываются женщины и дети.
5. Женщина всегда может уйти от избивающего ее мужа.
Существует масса причин, которые мешают женщинам уйти. Это может быть: боязнь оставить детей без отца, стыд за происходящее в семье, невозможность разменять квартиру, боязнь остаться без материальной поддержки, боязнь общественного осуждения в «разрушении семьи» и многое другое. Нет женщин, которые бы поджидая мужа с работы, с радостью бы думали: «Скорее бы пришел, скорее бы ударил!».
Те, кто придерживается этого мифа, просто бояться поднять эту проблему. И сваливают всю ответственность за происходящее на женщину.
6. Так уж предопределено биологически, что женщины слабые, а мужчины сильные. Отсюда и насилие. Как мы можем изменить природу?
Всем известно, что существуют сильные физически женщины и слабые физически мужчины. И наоборот. Мужчины и женщины рождаются с одинаковым набором чувств, эмоций, инстинктов.
Таким образом, насилие в семье не есть проявление «человеческой природы», а следствие социального воспитания.
7. Насилие прекратиться после того, как «мы поженимся»
Женщины думают, что мужчина прекратит контролировать, если они поженятся. Что, добившись своего, он успокоится и поверит, что она его любит, брак является наивысшим доказательством любви. Однако проблема в том, цикл насилия продолжается.

Статья используется как информация для ознакомления


Ці трэба чытаць дзіцяці?
Чаму важна?
Выхаванне дзіцяці пачынаецца з першых пацешкі, вершы, казкі, якія яно пачуе, з першай карцінкі, якую яно разгледзіць у кнізе. Для гарманічнага развіцця дзіцяці ранняга і дашкольнага ўзросту вельмі важна сумеснае сямейнае чытанне літаратурных твораў. Яно развівае гаворку, спрыяе ажыццяўленню зносін дарослага і дзіцяці, развіццю фантазіі, вобразнага мыслення, фарміраванню эстэтычнага густу, трэніруе здольнасць ўспрымаць інфармацыю на слых.
Навошта?
Падчас чытання адчуванне блізкасці, абароненасці, бяспекі і камфорту будзе стварацца, калі дзіця сядзіць на каленях у мамы або таты (ці побач з бацькам, прыціснуўшыся да яго).
Фарміраванне ў дзіцяці уяўленняў аб яго значнасці магчыма, калі бацькі чытаюць тое, што яму цікава і абмяркоўваюць з ім важныя для яго тэмы.
Разуменне, што такое дабро і зло, сяброўства і здрада, спачуванне, доўг, гонар адбываецца не толькі на прыкладах сітуацый, у якія трапляюць героі кніг, але і ў бачанні адлюстравання гэтых каштоўнасцей у жыцці дзіцяці.
Ўспрыманне таго, як сябраваць, як дамагацца мэты, як вырашаць канфлікты і інш магчыма, калі чытанне дапаўняецца сумесным абмеркаваннем, што спадабалася, што было блізка, напалохала, пацешыла, бачанні аналогіі прачытанага з уласным жыццём малога.
Разрадка перажыванняў, страхаў дзіцяці, з якімі не заўсёды ёсць магчымасць справіцца ў звыклай сітуацыі, адбываецца, калі дарослыя неаднаразова па яго просьбе перачытваюць пэўныя сюжэты (або кнігі).
Для дзяцей ад 1 года да 2 гадоў (па жаданні бацькоў)
Беларускія народныя песенькі і пацешкі. "Сонейка-сонца", "Го-Го-го-го, гусачок", "Белабока-сарока", "Трах-бах-тарабах", "Божая кароўка", "Ходзіць певень па капусце", "Гушкі, гушкі, гушкі", "Кукарэку, певунок", "А курачка-рабушачка", "Ідзі, ідзі, дожджык", "Сарока-варона", "Люляю-люляю", "Люлі-люлі-люлі", "Кую, кую ножку", "Гушкі, гушкі, гушкі" і інш.
Рускія народныя песенькі і пацешкі. "Прывяжу я козліка", "Як у нашага ката", "Кисонька-мурысенька", "Ах ты, вясёлка-дуга", "Ідзе каза рагатая", "З-за лесу", "Пайшоў каток у лясок" і інш.
Песенькі і пацешкі народаў свету. "Ластаўка спрытнюга" (чэш., апр. С. Маршака), "Дождж! Дождж!" (фр., апр. Н.Гернет і С. Гіпіус) і інш.
Творы беларускіх паэтаў. Н.Галіноўская. "Калыханка", "Коцік-варкоцік"; Н.Тулупава. "Вушкі"; В. Іпатава. "Аладкі", "Я. Жабко. "Едзе Ваня да бабулі" і інш.
Творы рускіх паэтаў. А. Барто "Птушачка", Л. Мей. "Калыханка песня"; Е. Благинина. "Дожджык, дожджык...", "З добрым раніцай" і інш.
Для дзяцей ад 2 да 3 гадоў (па жаданні бацькоў)
Беларускія народныя песенькі і пацешкі. "Мышка, мышка, дзе была?", "Верабейчык", "Чэ-чэ, чэ-чэ, сарока", "Ай, люлі-люлі-люлечкі", "Ішла каза", "Люлі-люлі-маленькі", "А ты, коцінька-каток", "Апсік, апсік, каточак", "Чыкі-чыкі, сарока", "Люлі-люлі-люлечкі", "Не хадзі, коцік", "Ладу, ладу, ладкі", "Баю-баінку, баю", "Ідзі, ідзі, дожджык" і інш.
Рускія народныя песенькі і пацешкі. "Сонейка-ведрышко!", "Ладачкі", "Ай, качи-качи", "Сарока-белабока", "Шапіках-шапіках", "Наша Маша", "Траўка-муравка", "Вада-вадзіца", "Пальчык-хлопчык", "Ножкі", "Вось і людзі спяць", "Скок-поскок", "Божая кароўка" і інш.
Песенькі і пацешкі народаў свету. "Я козачка" (літ., апр. А. Пракоф'ева і А. Чапурова), "Люлі, люлі, мая крошка" (літ., апр. Ю. Грыгор'ева), "Ручкі, спляшите" (фр., апр. Н.Гернет і С. Гіпіус), "Конік поні" (шотл., апр. І. Токмаковой), і інш.
Беларускія народныя казкі. "Муха-пяюха", "Дзедава рукавічка" і інш.
Рускія народныя казкі. "Калабок" (апр. К. Ушынскага), "Калабок" (пер. А. Якімовіча); "Рэпка" (апр. К. Ушынскага), "Рэпка" (пер. А. Якімовіча); "Церамок" (апр. М. Булатава), "Козлятки і воўк" (апр. К. Ушынскага), "Казляняткі i воўк" (зав. К. Станкевіча) і інш.
Літаратурныя казкі. Л. Талстой. "Тры мядзведзя", "Тры мядзведзі" (пер. А. Якімовіча).
Творы беларускіх паэтаў. С. Сокалаў-Воюш. "Мышаня", "Мішка", "Авечка", "Пчолка"; I. Муравейка. "Адмарозіў лапкі", Е. Лось. "Мая лялька", У. Корбан. "Карова", "Авечка" і інш.
Творы рускіх паэтаў. А. Барто. "Цацкі" ("Казляня", "Конік", "Мячык", "Мішка", "Слон", "Грузавік", "Зайка", "Бычок", "Самалёт", "Караблік") і інш.
Творы замежных паэтаў. "Верабей" (зав. з болг. В. Віктарава); М. Карэма. "Мой кот" (зав. з фр. М. Кудзінава), "Кураня" (зав. з фр. М. Кудзінава).
Для дзяцей ад 3 да 4 гадоў (па жаданні бацькоў)
Беларускія народныя песенькі і пацешкі. "Іграў я на дудцы", "Ой, бычок, мой бысенька", "Вожык", "Ягорачка", "Ласачка"і інш.
Рускія народныя песенькі і пацешкі. "Яршы-малыя", "Дождж, дождж", "Сонейка-ведрышко", "Гусі, гусі", "Тили-бом!", "Шэры камячок-трусишка" і інш.
Песенькі і пацешкі народаў свету. "Караблік", "Кацяняты" (англ., апр. С. Маршака); "Барабек" (англ., апр. К. Чукоўскага); "Шалтай-Балтай" (англ., апр. С. Маршака) і інш.
Беларускія народныя казкі. "Курачка-Рабка", "Зайкава хатка"і інш.
Рускія народныя казкі. "Бычок - смаляны бачок" (апр. М. Сяровай); "Жихарка" (апр. І. Карнауховой) і інш.
Казкі народаў свету. "Два прагных медзведзяня" (венг., апр. А. Кун, і. В. Важдаева) і інш.
Літаратурныя казкі. Ш. Перо. "Чырвоная шапачка" (фр., пер. А. Увядзенскага), "Чырвоная шапачка" (пер. Р. Яўсеева) і інш.
Творы беларускіх паэтаў. А. Дзеружынскі. "Пралеска"; А. Бадак. "Мышка", В. Лукша. "Вясёлка"; Я. Жабко. "Залаты праменьчык" і інш.
Творы рускіх паэтаў. З. Аляксандрава. "Дожджык"; Е. Благинина. "Бабуліны рукі"; Б. Заходер. "Кискино гора"; С. Маршак. "Мяч" і інш.
Творы замежных паэтаў. Ю. Тувіма. "Гародніна" (пол., зав. С. Міхалкова), "Гародніна" (пер. А. Вялюгіна i С. Дзяргая) і інш.
Творы беларускіх пісьменнікаў. Я. Брыль. "Жыў - быў вожык" і інш.
Творы рускіх пісьменнікаў. Е. Чарушин. "Лисята", "Верабей" і інш.
Для дзяцей ад 4 да 5 гадоў (па жаданні бацькоў)
Беларускія народныя казкі. "Муха-пяюха", "Коцік, пеўнік i лісіца", "Пшанічны каласок" і інш.
Рускія народныя казкі. "Жихарка" (апр. І. Карнауховой); "Зімоўе звяроў" (апр. І. Сакалова-Микитова), "Зімоўка звяроў" (пер. А. Якімовіча); "Гусі-лебедзі" (апр. М. Булатава); "Сястрыца Аленушка і братка Іванка" (апр. А. Талстога) і інш.
Казкі народаў свету. "Каласок" (укр., апр. С. Магілёўскай); "Рукавічкамі" (укр., апр. С. Магілёўскай), "Тры парасяці" (англ., зав. С. Міхалкова) і інш.
Літаратурныя казкі. Браты Грым. "Заяц і вожык", "Брэменскія музыкі" (зав. А. Увядзенскага); К. Чукоўскі. "Федорино гора", "Тараканище", "Тэлефон", "Тэлефон" (зав. К. Кірэенкі) і інш.
Творы беларускіх паэтаў. Т. Кляшторная. "Ветлівыя словы", В. Лукша. "Вясёлка"; Я. Купала. "Лістапад"; Я. Журба. "Першыя сняжынкі", Я. Колас. "Сонца грэе, прыпякае", Л. Дранько-Майсюк. "Пра добрую мышку i мудрую кошку" і інш.
Творы рускіх паэтаў. А. Барто. "З'ехалі"; Е. Благинина. "Рэха"; О. Дриз. "Правая і левая"; Б. Заходер. "Ніхто", "Кискино гора"; С. Маршак. "Багаж", "Дзеткі ў клетцы"; С. Міхалкоў. "Дзядзька Сцёпа"; Д. Хармс. "Гульня" і інш.
Творы замежных паэтаў. Ю. Тувіма. "Пра пана Трулялинского" і інш.
Творы беларускіх пісьменнікаў. В. Вітка. "Натальчына сямейка"; Я. Брыль. "Жыў - быў вожык" і інш.
Творы рускіх пісьменнікаў. К. Ушинский. "Умей пачакаць", "Разам цесна, а паасобку сумна"; Л. Талстой. "Прыйшла вясна", "Хацела каўка піць"; М. Пришвин. "Хлопцы і качаняты"; Е. Чарушин. "Чаму Тюпа не ловіць птушак" і інш.
Для дзяцей ад 5 да 7 гадоў (па жаданні бацькоў)
Беларускія народныя казкі. "Пра быка i яго сяброў", "Жаронцы", "Легкі хлеб", "Лісіца-хітрыца" і інш.
Рускія народныя казкі. "Крылаты, касматы ды масленый" (апр. А. Капицы); "Царэўна-жаба", "Марозка" (апр. М. Булатава); "Па шчупаковым загадзе", "Хаўрошачка" (апр. А. Талстога) і інш.
Казкі народаў свету. "У сонейка ў гасцях" (словацк., зав. і апр. С. Магілёўскай і Л. Зорынай); "Зязюля" (ненецк., апр. К. Шаврова) і інш.
Літаратурныя казкі рускіх пісьменнікаў. А. Пушкін. "Казка пра рыбака і рыбку", "Казка пра цара Салтана, пра сына яго хвалебным і магутным, а якія князя Гвидоне Салтановиче і пра выдатнай царэўне Лебедзі" (у скарачэнні); П. Яршоў. "Канёк-Гарбунок"; В. Адоеўскі. "Мароз Іванавіч"; Ст. Новую. "Жаба-падарожніца"; С. Маршак. "Дванаццаць месяцаў"; К. Чукоўскі. "Доктар Айбаліт" і інш.
Літаратурныя казкі замежных пісьменнікаў. Г.-Х. Андэрсан. "Дзюймовачка" (зав. з дат. А. Ганзен), "Прынцэса на гарошыне" (зав. з дат. А. Ганзен), "Снежная каралева" (зав. з дат. А. Ганзен); А. Мілна. "Віні-Пух і ўсе-ўсе-ўсе" (пер. з англ. Б. Заходера); Дж. Радары. "Прыгоды Чыпаліна" (пер. з італ. З. Потаповой); Ш. Перо "Папялушка" і інш.
Творы беларускіх паэтаў. Р. Барадулін. "Загадкі на градках"; В. Вітка. "Ваверчына гора"; Я. Колас. "Першы гром", Я. Купала. "Бай"; С. Шушкевіч. "Пракалоў камарык ножку" і інш.
Творы рускіх паэтаў. С. Ясенін. "Бяроза", "Чаромха"; С. Міхалкоў. "А што ў вас?"; С. Маршак. "Вось які рассеяны", "Вясёлае падарожжа ад "А" да "Я" і інш.
Байкі. І. Крылоў. "Страказа і мурашка", "Варона і лісіца".
Творы беларускіх пісьменнікаў. Цётка. "Журавель i чапля"; А. Дудараў. "Сінявочка" і інш.
Творы рускіх пісьменнікаў. Л. Талстой. "Пажарныя сабакі"; В. Біянкі. "Як Муравьишка спяшаўся дадому"; В. Осеева. "Чароўнае слова", Е. Чарушин. "Хітрая мама", "Медзведзяняты".
Творы замежных пісьменнікаў. А. Ліндгрэн. "Малы і Карлсан, які жыве на даху" ( зав. са швед. Л.Л. Лунгиной ).
счетчик посещений

Каляндар

«    Октябрь 2018    »
ПнВтСрЧтПтСбВс
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 

Апытанне

Полноценное развитие детей - это
Полная семья
Материальное обеспечение
Хорошее питание
Благоприятные условия жизни
Хорошие друзья
Доброжелательные родственники
Другое

Воблака тэгаў

2017 - Год науки Гродненский областной ИК Свислочский районный ИК Гродненский областной ИРО Парк активного отдыха Коробчицкий олимп Туристическая привлекательность Гродненщины Послание Президента белорусскому народу и Национальному собранию Календарь событий 2016 года Cобытия 2016 года Фотопроект Вчера и сегодня Приглашаем в спортивные залы V Всебелорусское народное собрание Легенды Гродзеншчыны Августовский канал приглашает Велодвижение Память о Великой победе Детский правовой сайт Сайт МО физиков Свислочского района Безвизовый въезд Гродно Сетевое взаимодействие педагогов 1 ступени Свислоччины